List do pani minister


Hall – o, Hall – o
mówię do pani
ministrze spranej historii
jak się oddaje przeszłość lekką ręką?
amnezji łatwo nauczyć tych, co nie maja wspomnień
bez programów i podręczników z vatem
pozostaje żałosna niby-historia na łamach
schowana pod płaszczykiem
jedwabnego szeolu pana G.
albo loteria katów i ofiar
kopuła losująca już się kreci
raz dwa trzy, na kogo wypadnie
na tego…więc zapomnimy co trzeba
staruszek Kant miał rację
że to skrajni despoci wiedzą lepiej od nas, co mamy pamiętać
pani przecież wie, że takie rzeczpospolite
jakie ich młodzieży chowanie…głowy w piasek?
bez dziada pradziada nie ma nas
i nie będzie…………….
że zapytam, miała pani dziadka?

              Świt


Cichutko
po angielsku
niezauważone
no może przez malarzy
i małego księcia
wypłynęło zza horyzontu
moje ulubione

przez uchylone okno
figlarnie
puściło mi zajączka
uchyliłam sklejone snem
lewe potem prawe
i zobaczyłam
że się zaczął

otworzyłam uszy
śpiewanie, świergotanie,
szczekanie, trzaskanie
głosy odgłosy
i bzyczenie muchy

otworzyłam nozdrza
zapachniało  wiatrem
trawą i świeżością rosy

przede mną nowy
wiem co zrobię
odpocznę sobie

                  Czas


W losowym ustawieniu
wskazówek kosmicznego zegara
przytrafiłeś się i uczepiłeś
początkowo działałeś na korzyść
nie odkrywając przyszłości
nawet cię lubiłam...
związek pod przymusem nie rokuje
dlatego tykamy razem
w przeciwnych kierunkach
ciebie przybywa mnie coraz mniej
zmieniasz ciało w sprany pokrowiec
liczę zmarszczenia lat
i zapomnieniami łatam przetarcia
tu i teraz jesteś niewidoczny
dlatego nie możemy się rozstać
pocieszam się tylko
że twój koniec będzie moim początkiem

             Remanent


sentymenty pod dywan
myśli darmo oddam
wypowiedziane duszkiem zapomnę
wykrzyczane przyciszę

zdania złożone i wyważone
oddam w dobre ręce
albo zamienię na równoważniki
mało ważące nie wiążące
i kilka spoza słownika

historii dam wolne
namaluję czarny świat
z wampirami  i wiedźmami
z kamienia łupanymi

zostawię tylko motyle w brzuchu
i kilka wspomnień ciepło mruczących
na czarną godzinę przed zaśnięciem

i pójdę z duchem czasu
w przybrudzonej sukni
"prowadzona na rzeź"

                   Kurtyna!


Kurtyna w górę!
Przyszłam w asyście aniołów

teatr widziałam ogromny -
ja, dla mnie, przede mną
niezliczone drogowskazy
każdy w inną
marzenia spełnione, niespełnione

potem był teatr prowincjonalny -
ty, dla ciebie, razem
bo dzieci są najważniejsze
z wami, dla was, o was
sprawy, sprawunki
czy wystarczy
i stało się
ptaki odleciały

został teatrzyk
scena duża
aktorów mało
więc pacynki
przykurzone, zmęczone
mają w oczach ptaki wspomnień
czarne i kolorowe

pora zamykać
ukłon w stronę Pana
ach te demony
po co jeszcze one?

Kurtyna!